Neuraaltherapie


Wat is neuraaltherapie?

Onder neuraaltherapie wordt de behandeling verstaan van chronische of acute aandoeningen met een lokaal verdovingsmiddel, meestal procaïne. Deze vorm van therapie maakt gebruik van de lichaamseigen stuur- en compensatiefunctie van het vegetatieve zenuwstelsel. Door injectie van lokale verdovingsmiddelen worden de natuurlijke zelfhelende eigenschappen actief ondersteund en voor een deel ook pas echt goed mogelijk gemaakt.

 

Welk effect heeft neuraaltherapie?

Als moderne reguleringsmethode beïnvloedt neuraaltherapie alle regellussen van het organisme: nervaal, hormonaal, musculair, cardiovasculair en lymfatisch en daarnaast ook nog het skelet, verterings- en uitscheidingsorganen. Daarmee is er een uitgebreid scala aan toepassingsmogelijkheden. Neuraaltherapie is veel meer dan alleen verdoving. De ontspannende, ontstekingsremmende, doorbloedingsbevorderende en blokkade-opheffende werking activeert niet alleen duurzame genezingsprocessen bij acute problemen, maar ook bij chronische ziektebeelden. Derhalve zijn de neuraaltherapie en de behandelingsmethoden ervan geschikt voor talloze vormen van pijnlijke aandoeningen, allergieën en inwendige ziektes.

 

Wanneer wordt neuraaltherapie toegepast?

Bij een acute aandoening is de "prikkeling" bijv. een infectie of een wond, m.a.w. de reden voor de aandoening, meestal goed herkenbaar en wordt deze in de reguliere geneeskunde correctief (bijv. door een operatie) of symptomatisch (bijv. met antibiotica, pijnbestrijders) behandeld.

Bij chronische en in het bijzonder bij vele jaren aanhoudende aandoeningen zoals chronische hoofdpijn, gewrichtsaandoeningen, chronische nek- en schouderspanning en rugpijn, huidaandoeningen, astma, chronische maag- en darmziekten etc. is de prikkeling, die er de oorzaak van is, vaak niet meer te achterhalen.

Hier ligt dan ook de kracht van neuraaltherapie. Neuraaltherapie kan naast acute aandoeningen bij 80% van alle chronische toegepast worden, maar niet bij gestoorde regulering (bijv. tumoren), aangetaste structuur (zoals bij levercirrose) of bij gebrek aan bepaalde stoffen zoals bijv. ijzer en vitamines.

Neuraaltherapie kan met alle aspecten van de gewone reguliere geneeskunde gecombineerd worden. Het is een effectieve, integrale behandelingsmethode met weinig risico's.

 

Hoe verloopt een neuraaltherapeutische behandeling?

Na het stellen van een neuraaltherapeutische ziektegeschiedenis zal uw therapeut u uitvoerig onderzoeken. De belangrijkste onderzoekstechniek is het onderzoeken van uw lichaam met de handen (palpitatie). De therapeut stelt veranderingen vast in de toestand van de huid, de onderhuid en het spierstelsel. Op die manier worden regulatiestoringen vastgesteld die bepalend zijn voor de uiteindelijke therapie. Voor verder inzicht kunnen ook aanvullende onderzoeken uitgevoerd worden zoals Röntgenfoto’s, labdiagnoses en andere klinische onderzoeken.

Voorde behandeling zelf worden injectiespuiten met fijne naalden gebruikt. De pijn veroorzaakt door de behandeling is meestal gering en overtuigt ook angstige patiënten van de onschadelijkheid van de injecties.

Na de behandeling moet u een korte rustpauze inplannen. Als reactie op de neuraaltherapiesessie kan een kortstondige duizeligheid optreden. Ook het reactievermogen kan na de behandeling voor een periode van één tot twee uur beïnvloed zijn.

Vaak leidt een enkele behandeling al tot een duurzaam verdwijnen van de symptomen (Secondenfenomeen volgens Huneke). Meestal zullen er echter voor een permanent behandelingsresultaat meerdere behandelingen vereist zijn. Heeft u chronische klachten of lijdt u aan verschillende aandoeningen? Dan zal de therapie zich allereerst concentreren op de klachten waar u het meest last van heeft.

 

Wat is procaïne?

Procaïne is een lokaal verdovingsmiddel vergelijkbaar met wat door de tandarts wordt gebruikt. Procaïne heeft verschillende voordelen vergeleken met lokale verdovingsmiddelen die gewoonlijk worden gebruikt: Het heeft geen toevoegingen die bijwerkingen kunnen veroorzaken, het verhoogt de doorbloeding van de aangetaste lichaamsdelen en wordt in het lichaam binnen 20 minuten afgebroken. Het kan ook tijdens de zwangerschap en bij kinderen toegepast worden.